AdviceToWriters

posted on 19 Sep 2011 22:06 by ambiguous  in studies
Spend some time living before you start writing. What I find to be very bad advice is the snappy little sentence, “Write what you know.” It is the most tiresome and stupid advice that could possibly be given. If we write simply about what we know we never grow. We don't develop any facility for languages, or an interest in others, or a desire to travel and explore and face experience head-on. We just coil tighter and tighter into our boring little selves. What one should write about is what interests one.
 
จงไปใช้ชีวิตเสียก่อนที่จะเริ่มเขียน คำแนะนำที่ฉันคิดว่าแย่มากคือคำพูดง่ายๆ ว่า "จงเขียนสิ่งที่คุณรู้" นี่เป็นคำแนะนำที่น่าเบื่อและงี่เง่าที่สุดที่จะให้ใครได้ ถ้าเราเขียนถึงแต่สิ่งที่เรารู้ เราก็จะไม่มีวันเติบโต ไม่ได้พัฒนาความสามารถทางภาษาหรือความสนใจในเรื่องใดๆ ไม่ได้อยากจะออกไปท่องเที่ยว สำรวจ และเผชิญกับประสบการณ์ใหม่ๆ แต่เราจะยิ่งขดตัวแน่นขึ้นเรื่อยๆ อยู่ในตัวตนอันน่าเบื่อหน่ายของเรา เราควรเขียนถึงสิ่งที่เราสนใจต่างหาก
 
- ANNIE PROULX อ้างอิงจาก AdviceToWriters
 
ใครไม่เคยอ่านขอแนะนำเว็บไซต์นี้เลยนะค่ะ
 
ไม่ได้เข้าบลอคเสียนาน เพื่อนบ้านลืมกันไปหมดมั้งเนี่ย...
แต่ก็ตั้งใจว่าจะกลับมาเขียนอีกนะคะ
หวังว่าจะทำได้เร็วๆ นี้
 
 
ปล. ใครที่ก๊อปปี้ I Kiss Dating Goodbye ไป รบกวนช่วยติดต่อมาด้วยนะคะ อยากรู้ว่าเอาไปกระจายกันอ่านที่ไหน :)
 
 
0 Comments

maybe

posted on 31 Dec 2010 14:26 by ambiguous  in love, personal, thoughts

I just watched CSI:NY and I cried. Yes, over CSI:NY. I can’t even remember the characters’ name. But what they said makes sense.

I just realized these couple of days that I’d never be ready for love.

Cause I’d never be satisfied with who I am, with all my flaws and fears. Cause I’ll be forever afraid that I’ll let someone down and let myself down because of that. And I’d always want someone to confirm that they will love me despite all that, despite the disappointments, despite the defects, and just love me for who I am. And the thing is I can’t even say I could love them back the same way. Cause that too takes more than I can give.

But we don’t have to choose fear. We can take the risk of getting ourselves hurt and “believe in the best version of ourselves” that we can make it together. And maybe it’s worth the pain. Cause it sure does, love always does.

We talked about Jerry Mcguire the other day. Those words came back to me: I love him, I love him for the man he wants to be. I love him for the man he almost is.

Exactly.

Still the best I can give you now is only “maybe”.

 

 
 
1 Comments

if you're still reading this

posted on 23 Dec 2010 22:56 by ambiguous
i have one last question:
 
what do you want me to do?
 
do tell.
 
3 Comments
Previous | Next