a christian hedonist

วันนี้สอบการอ่าน มี 2 เรื่องคือ
เรื่องประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ถึงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง แต่เป็นฉบับย่อสุดๆ แค่ 4 หน้า มีศัพท์ทุกบรรทัด คันจิล้วนๆ อจ.บอกว่า ไม่ต้องท่อง จะออกเนื้อเรื่อง
เรื่องคำพูดและปัจจัยอื่นๆ เกี่ยวกับการพูดในชีวิตประจำวันซึ่งไม่ค่อยเหมือนตามตำราที่เรียนๆกันมา ค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย ที่สำคัญคือง่ายกว่าเรื่องแรกมาก อจ.จะออกคันจิ 10 ตัว (จากที่มีในเรื่องประมาณ 90) และเนื้อเรื่อง

เนื่องจากตอนมิดเทอมก็ออกข้อสอบทำนองนี้ คือถามความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่อง หรือให้อธิบาย ซึ่งก็ไม่ต้องท่องจริงๆ แต่ต้องเข้าใจ และต้องจำศัพท์ได้ ไม่งั้นก็เขียนตอบไม่ได้ ส่วนคันจิท่องไว้ก็ค่อนข้างคุ้ม ทีนี้เรื่องหลังก็ไม่ค่อยมีปัญหา เพราะเดาได้ว่าข้อสอบจะเป็นยังไง แต่เรื่องแรกนี่สิ

ส่วนใหญ่เป็นเรื่องแนวการเมือง เรื่องรบเรื่องสงคราม เดาไม่ถูกว่าจะต้องจำตรงไหน แล้วจำยังไงดี เพราะเนื่อหาเยอะ ศัพท์ก็ยาก
มีแต่คนกลุ้มใจว่าถ้าให้เขียนตอบ (เหมือนอีกเรื่อง) ไม่ท่องไม่ได้แน่ๆ

ทีนี้วิชานี้มันสอบตอนบ่าย ตอนเที่ยงทุกคนก็นั่งอ่านกันใหญ่เลย อจ.มาเห็น แกก็บอกว่า โอ้ย เลิกอ่านได้แล้ว ถ้าพวกเธอเห็นข้อสอบนะจะคิดว่ารู้งี้ไม่ต้องอ่านมาเลยก็ยังได้

ขนาดนั้น

พวกที่ได้ยินก็เลยเลิกอ่านจริงๆ

แล้วปรากฎว่า...

ออกสอบน้อยจริงๆค่ะ เป็นการจับคู่คนกับเหตุการณ์ ซึ่งมันก็จะง่ายอย่างที่อจ.ว่าจริงๆ

ถ้ามันมีคำอ่านคันจิให้ด้วยอ่ะนะ

เหตุการณ์มันพอเดาได้ แต่ชื่อคนอ่ะ ใครจะไปจำได้ ถึงท่องมาก็ไม่ท่องคันจิชื่อคนหรอก

แล้วอีกข้อ ให้เรียกลำดับยุคเป็นภาษาญี่ปุ่น

ไม่ได้ดีไปกว่ากัน
บางคนก็เรียงยุคแบบกว้างๆ ซึ่งจะมีแค่ 4 (ยุคดึกดำบรรพ์, ยุคศักดินาตอนต้น ตอนปลาย, และสมัยใหม่) บางคนก็เรียงยุคย่อยๆทั้งหมดเลย (ตั้งแต่โจมง, ยาโยอิ, ไปเรื่อยจนถึงโชวะ) บางคนไม่ได้ทำเพราะตอบไม่ได้ และบางคนไม่ได้ทำเพราะไม่รู้ว่ามีข้อนี้ด้วย (จริงๆ คือมันเว้นที่ให้เขียนน้อยมาก อาจจะมองข้ามไปได้)

ส่วนอันที่เป็น unseen ก็ง่ายเกิน (ถ้าเทียบกับตอนมิดเทอมอ่ะนะ) แบบว่าง่ายจนกลัวโดนหลอก

ตาย

ตายกันเป็นแถวๆ