a christian hedonist

อาทิตย์ก่อน ย่าเตยเสีย เราเลยไปงานศพเป็นเพื่อน จัดที่แม่กลอง
ก็มีแต่ญาติพี่น้องเค้าใช่มะ แถมเป็นคนต่างจังหวัด
งานนี้ดิฉันขาวสุดเลยค่ะ
(ขนาดเราว่าเราก็ไม่ได้ขาวมากขนาดนั้นเลยนะ แล้วใช่ว่าคนที่นั่นเค้าดำสนิทซะเมื่อไหร่)

แล้วเราก็ไม่รู้เค้าคิดกันจริง หรือเพราะไม่มีอะไรจะคุยกับเรากันแน่
ตั้งแต่ไปถึงประมาณ 3-4 โมง จน กลับ ตอนทุ่มสองทุ่มแล้วอ่ะ แซวตลอด
"อย่าไปนั่งใกล้เตยมันมากนะ เดี๋ยวสีมันตกใส่"
"เข้าใจหาเมทนะเตย"
อะไรประมาณนี้

...

ล่าสุดที่ม.จะรับปริญญาพรุ่งนี้
ซ้อมกันไปเมื่อวันศุกร์และเสาร์ที่ผ่านมา

เพื่อนเรามาขอยืมกระดุมเสื้อนักศึกษา
ตอนคุยโทรศัพท์กันก็อุตส่าห์บอกด้วยนะว่าผอมลงตั้ง 3 โล
แต่พอตอนมาเจอจริงๆ เราก็ไม่ได้สังเกตหรอกนะว่าเค้าผอมลงตรงไหน
"แกขาวขึ้นว่ะ"
"แหงสิ ทำงาน 6 โมง กว่าจะกลับถึงบ้านก็ตีหนึ่งแล้วแก" (แอร์กราวด์ค่ะ)
ไม่ได้เห็นแสงตะวันเลยว่างั้น

เอามาคุยกับเตยเหมือนกันว่าพลอยขาวขึ้น
"ขาวดิ ไม่ว่าใครถ้าไม่ต้องอยู่ที่นี่ก็ขาวขึ้นทั้งนั้นแหละ"
อันนี้เรื่องจริงค่ะ
ปิดเทอมพิสูจน์ได้

มีเพื่อนที่หอการค้ามาที่นครปฐม (ทำนองว่ามาออกชุมชน)
"มีผู้หญิงเป็นลมด้วยอ่ะ ผู้ชายนี่ก็อาบน้ำกันเลย"

เชื่อยัง

...

ยังไงที่นี่เป็นเมืองร้อน ถ้าไม่ได้มีเชื้อจีน (หรือฝรั่งไปเลย) ผิวก็คงจะไม่ขาวเท่าไหร่หรอกนะ

อจ.ฝรั่งเราคนนึงบอกว่าการที่คนไทยชอบผิวขาวต่างจากการที่ฝรั่งชอบผิวแทน

เค้าคิดว่าผิวแทนสำหรับฝรั่งทำให้ดูมีสุขภาพดี
ในขณะที่ความขาวสำหรับคนไทยเท่ากับความสวย

เราไม่เห็นด้วยเท่าไหร่หรอกนะ
ครีมเปลี่ยนสีผิว(ให้เป็นสีน้ำตาล) การนอนอาบแดด และเครื่องอบตัวไฟฟ้า ฯลฯ
มันก็ไม่ต่างจากการทาครีมทำให้ผิวขาวขึ้น การพยายามหลบแดด ขัดผิว ฯลฯ สักเท่าไหร่หรอก
อย่ามาพูดเลยว่าผิวแทนไม่เท่ากับความสวย

แค่คนไทยคิดถึงเรื่องนี้มากกว่าเท่านั้นเอง

หรืออาจจะมากไปหน่อย

จริงๆแล้วอ่ะนะ... จะสีอะไร ถ้าผิวสุขภาพดีมันก็สวยทั้งนั้นแหละ

จริงมั้ย