a christian hedonist

ปกติที่ยูเนี่ยน (ก็โรงอาหารนั่นแหละ) เรากับเตยจะกินชาเขียวที่ร้านขายนมกับกาแฟแบบชงกินร้านนี้ประจำอ่ะ ทีนี้เตยมันกินแต่ชาเขียวจนที่ร้านเค้าจำได้ แต่เรานี่ไม่นะ แล้วแต่อารมณ์ กาแฟปั่น มอคคา ชามะนาว ไปตามเรื่อง แต่ช่วงหลังๆนี้กินแต่ชาเขียว และจะต้องเป็นแบบไม่หวานด้วย ไม่ชอบชาหวานๆ (ยกเว้นชานมนะ อาจจะพอให้อภัย) เราจะสั่งจนชินว่าเอาแบบไม่หวาน

ทีนี้ วันนึง คนเยอะมาก เรายืนอยู่หน้าร้าน ป้าหันมาเห็นเรา
ป้า - (พูดก่อนเลยนะ) จำได้ๆ ไม่หวาน ใส่ถุง
เรา - (ไม่หวานอ่ะใช่... แต่ใส่ถุงเนี่ยนะ ก็งง) ใส่แก้วสิคะ
ป้า - (ปกติที่นี่ขายน้ำเป็นโหลแบบโหลใส่กาแฟ ทุกร้านแหละซึ่งจะได้เยอะมาก ถ้าจะเอาใส่แก้วขนาดปกติหรือใส่ถุงต้องบอกเค้าก่อน ป้าก็งงด้วย) ใส่โหลหรือใส่แก้ว
เรา - (จริงๆแล้วไม่เคยสั่งใส่แก้ว) ใส่โหลค่ะ

สักพักแกก็ส่งโหลให้

เนสทีนมสด
ไม่หวาน

อยู่มาสี่ปีไม่เคยกินเลยอ่ะ
ป้าแกก็คงจะเห็นว่าเรางงมั้ง แกก็ถามอีก - ไม่ถูกเหรอ
ก็ไม่ถูกอ่ะสิ แต่ก็เอามาเหอะ คนยิ่งๆเยอะอยู่

ยังดีนะที่อร่อย

วันรุ่งขึ้น แกคงจะนึกออกแล้วแหละว่ายัยนี่กินชาเขียว ไปถึงปุ๊บแกก็พูดทันที - ชาเขียวไม่หวาน
น่าน... ดีมาก
แต่ไม่ค่ะ วันนี้ชั้นจะกินเนสทีนมสด (ติดใจ) เลยสั่งเนสทีนมสดแทน

หลังจากนั้น เราก็จำไม่ได้แล้วล่ะว่าไปกินข้าวที่ยูเนี่ยนอีกรึเปล่า จนถึงวันนี้
เห็นหน้าเรา ป้าก็พูดอะไรเราฟังไม่ถนัดอ่ะนะ แต่ตอนท้ายได้ยินว่าไม่หวาน
เราก็รับคำ เข้าใจว่าแกจะจำได้

ลิปตัน
ไม่หวาน

พอกันที

ไม่เชื่อใจป้าแล้ว

...

ปล. เพิ่งสอบแปลเสร็จ เรื่องอะไรรู้มั้ย

"พ่อกับลูกแกะหลงทาง"

เพิ่งอ่านเลย ในบลอคเนี่ยแหละ เมื่อวันก่อนนี่เอง เวรจริงๆ

อจ.ชอบเอาเรื่องอะไรที่เราคิดไม่ถึงทุกที ตั้งแต่แฮรี่ พอตเตอร์เทวากับซาตาน(อย่าคิดว่าง่ายนะ ยิ่งเด็กเอกอังกฤษ อ่านกันแต่ภาษาอังกฤษ ใครจะไปรู้ว่าคนแปลภาษาไทยเค้าจะแปลว่าอะไร) แล้วเรื่องทันเหตุการณ์เนี่ยนะ ไม่มีใครเกิน เทอมที่แล้วออกซึนามิกับนโยบายบุชเรื่องสนธิสัญญาเกียวโต คราวนี้ออกเรื่องทักษินกับตำนานแม่นาคพระโขนง ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ย