me, myself and i
posted on 26 Sep 2005 20:00 by ambiguous in personal, thoughtsเมื่อวานไปบ้านครูน้อยมา
เอาเงินจากงานแบ่งปันน้ำใจไปให้
แล้วก็ไปทำการบ้าน human text - เรียนรู้จากประสบการณ์ตรงของคนอื่นที่มีชีวิตที่ยากลำบาก แต่ได้เรียนรู้และนำประสบการณ์มาช่วยเหลือคนอื่น - ซึ่งก็คือครูน้อย
แล้วเราก็พบว่า...
ทั้งที่เค้าเองมีปัญหาสุขภาพ (เป็นอัมพฤกษ์ เดินไม่ค่อยจะได้) เงินก็ค่อยจะพอเลี้ยงเด็กๆทุกคน (ตอนนี้มีร้อยกว่าคน)
เค้ายังเลือกที่จะทำ
ถ้าเป็นเรา - อยู่ในสภาพแบบนั้น ฐานะแบบนั้น - เราจะคิดได้อย่างเค้า กล้าเลือกอย่างเค้า อดทนเพื่อคนอื่นได้อย่างเค้ารึเปล่า
...
เมื่อคืนวันเสาร์ เจอคอมเมนท์นึงเขียนว่า ดูๆแล้วก็พูดถึงแต่เรื่องของตัวเอง (จำไม่ได้แน่ชัดว่าเค้าพูดว่ายังไง แล้วเราก็ไม่ค่อยเข้าใจคำว่า "อัตตา" ของเค้าสักเท่าไหร่อ่ะนะ เดาเอาเองว่ามันหมายความว่ายังงี้)
ตอนแรกก็ตกใจเหมือนกัน
แต่ตอนนี้รู้สึกว่า... โดนซะบ้างก็ดี
เพราะเค้าอาจจะพูดถูกก็ได้
ในขณะที่คนคนนึงใช้ชีวิตเค้าทั้งชีวิต
เราได้คิดถึงคนอื่นบ้างมั้ย ทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง แล้วทำสักกี่ครั้งกันเชียว
...
พวกเราสัมภาษณ์น้องอีกคนนึงด้วย อายุ 18 อยู่กับครูน้อยมาตั้งแต่ 3 ขวบ ตอนนี้เรียนมหาลัยปีหนึ่ง
เพื่อนเราถามว่า ถ้าเรียนจบแล้ว คิดจะสืบทอดงานตรงนี้ต่อมั้ย เพราะครูก็อายุมากแล้ว แล้วสุขภาพก็ไม่ค่อยดีด้วย
น้องเค้าก็ไม่ได้ปฏิเสธ แต่ก็ไม่กล้ารับตรงๆเหมือนกัน
มันก็ไม่แปลก เราว่า เพราะน้องเค้าก็ยังเด็ก คงจะอยากมีชีวิตของตัวเอง ได้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำ
แต่เพื่อนก็พูดว่า แค่เค้ามีครูน้อยเป็นต้นแบบนะ การที่เค้าได้ห็นคนที่คิดถึงตัวเองน้อยมากๆและทั้งชีวิตก็ทำเพื่อคนอื่น เค้าก็อาจจะคิดก็ได้ ว่าน่าจะทำแบบนั้นเพื่อคนอื่นเหมือนกัน
...
เราก็คงเหมือนน้องคนนั้น
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คิดเรื่องแบบนี้ (เช่นอันนี้และอันนี้)
แต่สุดท้ายเราทำอะไรมั้ย
ก็เปล่า... ได้แค่คิด
ดีไม่ดีจะไม่คิดด้วยซ้ำ
เคยมีคนบอกอีกเหมือนกัน ว่าเราจะคิดมากเฉพาะบางเรื่อง เรื่องที่ไม่สนใจนี่จะไม่คิดเลย
ก็ถ้าคิด แล้วรับรู้ว่าปัญหามันมีอยู่ จะไม่ทำอะไรเลยก็ไม่สบายใจ
พูดง่ายๆคือเพราะไม่อยากทำอะไรให้ตัวเองลำบากนั่นแหละ
ยอมรับ... ว่าเป็นคนโลกแคบ
แล้วก็ยังไม่ได้ทำอะไรเพื่อจะเปลี่ยนแปลงตัวเองด้วย
ไม่ใช่ว่าเราชอบนะ
แต่อยู่ไปโดยไม่รับรู้อะไร มันสบายออก (นี่ก็เพิ่งเขียนเมื่อวันก่อนเอง)
นี่แหละ... เรา
...ไดใหม่สวยดีนะ
พ่อแม่ขายโจ๊กให้ครูน้อยบ่อยๆน่ะ
แกชอบไปซื้อที่ตลาดพระประแดงประจำ
(เอ ใช่ครูน้อยเดียวกันป่าวหว่า?)
ส่วนเรื่องโลกแคบ
แล้วแต่คนมองนะ
แต่การไม่รับรู้อะไรเลยเนี่ยไม่เวริค์หนา...
ทำเพื่อตัวเอง
#1 By ~Trigger~ on 2005-09-26 20:07