a christian hedonist

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วบอกว่าเหมือนคิดมากแต่คิดอะไรไม่ออก
คือจริงๆมีหลายเรื่องให้คิด แต่เพราะคำตอบมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรา ความคิดก็เลยวนเวียนอยู่แค่นั้น หาทางออกไม่ได้

เราเคยพูดว่าถ้ารู้ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นในอนาคตล่วงหน้าแล้วล่ะก็ ชีวิตคงไม่น่าตื่นเต้น
แต่ตอนนี้ขอยอมรับว่าการต้องก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่รู้อะไรเลยนั้นก็น่ากลัวเหมือนกัน

หลังเขียนเอนทรีที่แล้วมานั่งอ่าน Boy Meets Girlของ Josh Harris คนเดิม (เล่มนี้เป็นเล่มสองต่อจาก I Kiss Dating Goodbye ที่ยังแปลค้างอยู่) เจอประโยคนี้เลย

"การดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อน่ะมันไม่สนุกหรอก"

จริงที่สุด

คืนนั้นนั่งร้องไห้
แต่หลังจากนั้นอะไรหลายๆอย่างก็บอกเรา
วันพฤหัส - กลุ่มเพื่อนสมัยมัธยม (ซึ่งไม่ได้เป็นคริสเตียน) เรื่องความรัก
วันอาทิตย์ - ชั้นเรียนพระคัมภีร์และคำเทศนาที่ทำให้เราเข้าใจเรื่องครอบครัวตัวเองมากขึ้น
วันจันทร์ - พี่น้องคริสเตียนใกล้ๆตัวเรื่องอธิษฐานเผื่อการทำงานในอนาคต
พระเจ้าให้เราเชื่อ ให้วางใจ ให้ยอมจำนน

เราลืมอยู่เรื่อยว่าไม่ได้อยู่คนเดียวสักหน่อย การวางแผนชีวิตในอนาคตมันไม่ใช่หน้าที่ของเรา เรากำหนดเองไม่ได้อยู่แล้วนี่ แล้วทำไมจะต้องกังวล

การดำเนินฃีวิตด้วยความเชื่อมันจะไม่สนุกก็เพราะความเชื่อน้อยเท่านั้นแหละ

แล้วพระเยซูตรัสกับเหล่าสาวกว่า "เพราะฉะนั้นเราบอกท่านว่าอย่าวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตของท่านว่าจะเอาอะไรกิน หรือพะวงเกี่ยวกับร่างกายของท่านว่าจะเอาอะไรนุ่งห่ม ชีวิตมีค่ายิ่งกว่าอาหาร และร่างกายมีค่ายิ่งกว่าเครื่องนุ่งห่ม จงพิจารณาดูนกกา มันไม่ได้หว่าน ไม่ได้เกี่ยว ไม่มีที่เก็บของ ไม่มียุ้งฉาง กระนั้นพระเจ้าก็ทรงเลี้ยงดูนกกาเหล่านี้และท่านก็มีค่ายิ่งกว่านกมากนัก! ใครบ้างในพวกท่านที่กังวลแล้วต่ออายุตัวเองให้ยืนยาวออกไปอีกสักชั่วโมงหนึ่งได้? ในเมื่อเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ท่านยังทำไม่ได้แล้วท่านจะกังวลเรื่องอื่นๆไปทำไม? จงพิจารณาว่าดอกไม้เติบโตขึ้นอย่างไร มันไม่ได้ลงแรงหรือปั่นด้าย กระนั้นเราบอกท่านว่าแม้แต่กษัตริย์โซโลมอนเมื่อทรงบริบูรณ์ด้วยความโอ่อ่าตระการยังไม่ได้ทรงเครื่องงามสง่าเท่าดอกไม้เหล่านี้สักดอกหนึ่ง ในเมื่อพระเจ้าทรงตกแต่งหญ้าในท้องทุ่งถึงเพียงนี้ หญ้าซึ่งอยู่ที่นี่วันนี้และพรุ่งนี้ก็จะถูกโยนลงในไฟ โอ ท่านผู้มีความเชื่อน้อย! พระองค์จะไม่ทรงตกแต่งท่านมากยิ่งกว่านั้นหรือ? และอย่าใจจดใจจ่อว่าท่านจะเอาอะไรกินเอาอะไรดื่ม อย่ากังวลไปเลย เพราะคนไม่มีพระเจ้าทั่วโลกต่างขวนขวายหาสิ่งเหล่านี้และพระบิดาของท่านทรงทราบว่าท่านจำเป็นต้องมีสิ่งเหล่านี้ แต่จงแสวงหาอาณาจักรของพระเจ้าแล้วพระองค์จะประทานสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ให้แก่ท่านด้วย"
- ลูกา 12:22-31

อ่านไปตั้งกี่รอบแล้วก็ไม่เคยจำได้...

เรามีสิทธิ์เลือก มนุษย์มีสิทธิ์เลือกมาตั้งแต่ต้น เราสามารถออกนอกลู่นอกทางได้ตามใจ
แม้เราจะไม่ได้เลือกทางที่ดีที่สุดที่พระองค์วางไว้ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปไม่ถึงจุดหมายเพราะเราอาจจะแค่เดินอ้อม
และแม้เราจะเลือกทางของพระองค์ก็ไม่ได้หมายความว่าทางนั้นจะราบรื่นเสมอไปเพราะเราอาจจะได้เรียนรู้จากอุปสรรค
แผนการของพระองค์ครอบคลุมความผิดพลาดทุกอย่างและมันดีที่สุดเสมอ
เพราะมันเป็นแผนการของพระเจ้าที่รู้จักเราดีที่สุด สามารถควบคุมปัจจัยที่เกี่ยวข้องทุกอย่างให้ผลลัพธ์เป็นไปตามพระประสงค์ และที่สำคัญคือพระองค์รักเรา
พระองค์สัญญาจะดูแล แล้วพระองค์ก็ไม่ใช่แค่ทำได้ พระองค์ทำได้ดีกว่าเราทำด้วยตัวเองแน่นอน
เคยมีคนพูดว่า You cannot out-dream God. = เราไม่สามารถฝันได้ไกลเกินกว่าที่พระเจ้าจะทำให้เป็นจริงได้
ความรู้เราก็จำกัดอยู่แค่นี้แล้วยังจะคิดว่าเรารู้ดีกว่าพระเจ้าอีกอย่างนั้นเหรอ

มันขึ้นอยู่กับเราที่จะเลือกว่าจะเชื่อฟังพระเจ้าหรือไม่
เรายอมปล่อยมือจากการพยายามกำหนดชีวิตของตัวเองให้พระองค์ดูแลหรือไม่
เราไม่จำเป็นต้องรู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต
เราแค่ต้องเชื่อว่าพระองค์รักเรามากพอที่จะให้สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา ในเวลาที่เหมาะสมที่สุด และด้วยวิธีการที่ดีที่สุด

"เราบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าถ้าเจ้าเชื่อเจ้าจะได้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า"
- ยอห์น 11:40

...

เตยเข้าโรงพยาบาลค่ะ

เมื่อเช้านี้ปวดท้องมาก ตรวจที่มหาลัยหมอกลัวจะเป็นไส้ติ่งเลยไปโรงพยาบาลตรวจอีกที แต่ไม่เจออะไรทุกอย่างปกติแถมตอนบ่ายอาการปวดก็ลดลงเกือบหายดีแล้ว เพื่อความมั่นใจเค้าเลยให้นอนโรงพยาบาลคืนนึงเพื่อดูอาการ

ตอนนี้เมทก็เริ่มปวดหัวบ้างแล้ว... อาจจะโดนแดดตอนบ่ายมากไปหน่อย ไปๆกลับๆโรงพยาบาลกะมหาลัย

ไปกินยานอนดีกว่า

ปล. เรื่องคริสมาสต์จะมาบอกรายละเอียดคราวหน้านะ