เพื่อใคร

posted on 21 Jan 2006 17:31 by ambiguous  in personal

อย่างที่เคยเล่าแล้ว แม่เราอยากให้เปลี่ยนงาน
และเหตุผลเดียวของเค้าก็คือ อยากให้ได้ประสบการณ์มากกว่านี้

แต่เราชอบงานที่นี่ ได้ใช้สิ่งที่เรียนมา ชอบสิ่งแวดล้อม ชอบบรรยากาศ ชอบพี่ๆที่ทำงานด้วยกัน
และเราก็เชื่อว่าจะได้เรียนรู้อะไรมากกว่านี้ถ้าเรามาทำเต็มเวลา
มันไม่ใช่ว่านี่สมบูรณ์แบบหรอก ปัญหามันก็มี แต่มันยังพอมีทางออก
อีกอย่าง ถ้าเราจะไปเรียนต่อ ที่นี่ก็สนับสนุนให้ไป ทางที่จะก้าวหน้ามันมี

อาจจะดูเหมือนตัดโอกาสตัวเองนะ
แต่เราฝึกงานบริษัท งานราชการ งานบริการ มาแล้ว
เราไม่อยากทำอะไรที่เราจะต้องไปเอาเปรียบคนอื่น ไม่ยุติธรรมต่อคนอื่น และไม่อยากทำอะไรที่ไม่มีความหมายและเสียเปล่า

ถ้าพูดถึงความสบายใจ เราไม่คิดว่าที่อื่นจะให้เราได้เท่าที่นี่

แต่ถึงเราจะมีเหตุผลดีขนาดไหน ลงถ้าเป็นงานที่เกี่ยวกับศาสนาแล้วแม่ก็ไม่ชอบ (จะโดยตรงหรือไม่ก็ตามเถอะ)

ไม่อยากทะเลาะกับแม่นะ
ขอพระเจ้าตลอดว่า ถ้าเค้าไม่สนับสนุน ขอแค่เค้าไม่ว่าเราก็พอ

แล้วพี่เราก็ถามว่าทำไมถึงขอแบบนั้น

ก็เพราะเราทะเลาะกับเค้ามาเยอะแล้วไง

ตอนม.ปลายเลือกสาย เค้าก็อยากให้เราเรียนวิทย์แต่เราอยากเรียนศิลป์ ทะเลาะกันบ้านแทบแตก แล้วเราก็ดื้อด้วย เลือกตามใจตัวเอง แต่หลังจากนั้นก็เห็นชัดเลยเหมือนกัน อังกฤษเราได้ 4 ตลอด เลขก็เหลือ 2 เหลือ 1...

ตอนเลือกมหาลัยก็เหมือนกัน พ่อแม่เราจบจุฬาทั้งคู่ เราก็ไม่เลือก แต่ตอนนั้นมีเหตุผลคือจุฬาดรอปปีหนึ่งไม่ได้แล้วตัดสินใจกันแล้วว่าเราจะไปอเมริกา เราเลยเลือกศิลปากรอันดับหนึ่งเลย คือแค่คิดว่าอักษรที่นี่น่าจะดีเท่านั้นเอง เค้าก็คิดว่าเราเลือกประชดจะได้ไปอยู่หอไกลๆไม่ต้องอยู่กรุงเทพ ถึงตอนแรกจะไม่ได้คิดอะไร ตอนนี้เราก็ว่าดีออกที่ได้ไปเรียนนครปฐม...

อ้อ แล้วไม่ใช่ว่าเข้ามหาลัยแล้วจะจบนะ ยังทะเลาะกันได้อีกว่าควรจะเรียนสาขาอะไร เลือกภาษาอะไร แล้วจะเรียนต่ออะไร...

ถ้ายังจะให้มาทะเลาะกันเรื่องหางานอีกก็ไม่ไหวแล้วนะ

สุดท้ายชีวิตก็เป็นของเรา ไม่ใช่ของคนอื่น
คนตัดสินใจก็น่าจะเป็นเรา ไม่ใช่คนอื่น

แม้คนอื่นที่ว่าจะเป็นแม่ก็ตาม

...

จำได้นะว่าเคยพูดอะไรไว้

แต่จะทำได้หรือไม่เป็นเรื่องนึง

อธิษฐานกันต่อไป
...

เมื่อวันศุกร์ไปคอนเสิร์ตมาด้วย สนุกดี เพลงเพราะ (อยากจะมองหาคนอื่นเหมือนกัน แต่ไม่รู้จะยังไง แฮะๆ)
วันนี้ไปงานรับปริญญาเพื่อนเอแบคมา คนเยอะมากๆ (แต่ดีกว่าองครักษ์หน่อยนึงตรงร้อนน้อยกว่า)
พรุ่งนี้จะไปคอนเสิร์ต BsB (โทษเถอะ ไม่ใช่ความคิดเราหรอกนะ แต่ต้องไป)
วันจันทร์จะไปทำกับข้าวกินกันที่บ้านเพื่อน แต่ว่าคุยกันเรื่องเชคสเปียร์ด้วยนะ จะสอบแล้ว (ดิฉันโดดงานไปเลยค่ะ)

ทีแรกตั้งใจจะไปดู memoirs of a geisha แต่อยู่ๆพ่อก็ซื้อแผ่นมา แปลได้แย่มากตามสไตล์ของมันน่ะนะ ยังไงถ้าว่างจะไปดูโรงอีกทีแล้วค่อยมารีวิว

ช่วงนี้มีแต่มีเรื่องเที่ยวแฮะ

(เดี๋ยวพอสอบเชคสเปียร์ก็กลับไปเครียดเหมือนเดิมแหละ)

ปล. ยังป่วยเหมือนเดิม แย่จริงๆ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

Memories Of a Geisha นี่อยากดูมากค่ะ คุณพ่อกิ๊ก็อยากดูเหมือนกัน (แต่ไม่ชอบเข้าห้าง ... แล้วจะได้ดูมั้ยนั่น -w-")

เลือกทำในสิ่งที่ตัวเองรัก ตัวเองชอบ ตัวเองถนัดอย่างที่พี่มุกทำมาตลอด เป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้วค่ะ
ถึงเราจะทำอย่างอื่นที่ดีกว่า แต่ถ้าเราไม่ชอบมัน มันก็เท่านั้นเอง ไม่มีใจรัก ... แล้วจะมีพลังที่จะก้าวต่อไปมั้ย?

สู้ๆค่ะพี่มุก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ^^

#1 By KiBiiz* on 2006-01-21 17:56

กิกิ รีบมาตอบพี่มุกก่อนเลย
ทำได้คะพี่ จิงๆมีสอนในบอร์ด How to ละนะ พี่ลองเข้าลิ้งเวปทางซ้ายมือของนีจิคะ cutematerialz ง่า แล้วก็เข้าไปหัวข้อ How to ต้องหมักเมมนิสหน่อยคะพี่ แล้วก็มีการสอนอยุ๋เต้มเรย

ที่สำคัญ มีสอนการทำภาพกลืนไปกับ bg ด้วย อยู๋หน้าแรกๆอ่าคะ ในหมวด How to สนใจก็ลองไปได้นะคะพี่

ปล.

#2 By i a m n e e * on 2006-01-21 17:56

เลือกเดินตามทางที่ตัวเองกำหนดเองดีกว่าครับ ถ้าเราผิดพลาด เราก็ผิดพลาดของเราเอง เราก็จะได้จำเป็นบทเรียน แต่ถ้ามันสำเร็จ เราก็สามารถบอกกับตัวเองได้ว่า มันสำเร็จได้เพราะเราเลือกทางนี้

เพราะตัวเราเองรู้ดีที่สุดว่าเราต้องการอะไร จริงไม๊ครับ?

#3 By hodecore on 2006-01-21 18:08

เรื่องพวกนี้ปรกติแล้วมันก็พอจะหาทางออกร่วมกันได้นะ

เรื่องจบจุฬาฯ นี่จนวันนี้เรียนจบแล้วนี่ ก็ยังโดนไซโคให้ไปต่อจุฬาเลยอ่ะ

#4 By ลิ่ว on 2006-01-21 18:08

เปลี่ยนเถอะ โลกเดี๋ยวนี้กว้างขึ้นนะ

#5 By bank on 2006-01-21 18:10

หายป่วยเร็วๆ

มีความสุขมากๆ

และขอให้ได้ทำอย่างที่ใจต้องการครับ

#6 By เบน (58.147.12.168) on 2006-01-21 20:57

เรื่องแบบนี้
ผู้ใหญ่เค้าคิดแค่ว่าหวังดี
โดยไม่ได้เข้าใจเลยว่า
เรารู้สึกยังไง

บางครั้งสิ่งที่เค้าว่าดีในมุมมองเค้า
ก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเรา
เพราะเค้าก็คือเค้า ไม่ใช่ตัวเรา

อย่าคิดมากนะครับ
ขอให้ผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปได้ละกัน

#7 By ~Trigger~ on 2006-01-21 22:19

ถ้ามองจากมุมของพ่อแม่แล้ว
ก็คงจะเป็นห่วงลูกกันทุกคนแหละ
เพราะอนาคตคาดเดาไม่ได้ไง
ก็อยากจะสรรหาสิ่งดีๆมาให้ลูก
ตามความคิดของพ่อแม่น่ะ
ซึ่งบางทีก็ไม่ตรงกับที่เราคิด
เพราะเค้าไม่ได้อยู่กับเราตลอดเวลานี่นา
สังคมที่เราอยู่ หรือสิ่งรอบๆตัวเรา อาจเป็นเรื่องแปลกสำหรับเค้าก็ได้

ที่บ้านเราถึงจะให้ตัดสินใจทุกอย่างในชีวิตเองทั้งหมด
แต่เราก็รู้แหละว่าเค้ายังห่วงอนาคตเรา
ยังห่วงว่าต่อไปจะอยู่ยังไง ทำงานที่ไหน
เราคิดว่าไม่ว่าจะอีกกี่ปี เค้าก็ยังห่วงเราอย่างนี้อยู่ตลอดแหละ

ทำตามที่ใจอยากทำเถอะนะมุก
ถ้าต้องฝืนใจทำนี่มันไม่สนุกเลยอ่ะ

#8 By Life Goes On on 2006-01-22 01:18

ถ้ามีโอกาส และอะไรอำนวยขอให้ได้ทำอย่างฝันครับ

#9 By loft on 2006-01-22 12:01