รับปริญญา
posted on 15 Jul 2006 12:18 by ambiguous in christianity, personalตอนแรกว่าจะไม่รับ
บอกพ่อแม่ไปแล้วด้วยซ้ำว่าจะไม่รับ
แล้วเค้าก็ไม่ว่าไรนะ ประมาณว่า อ่าวไม่รับเหรอ รับเถอะ แล้วก็เลิก
แต่คนอื่นนี่สิ
ไม่ยอมกันง่ายๆ
ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน เป็นพี่ๆที่ทำงาน
คือถ้าจะต้องไป ก็ไปได้นะ แต่ไม่อยากไปไง
สำหรับตัวเองแล้วมีเหตุผลร้อยแปดว่าทำไมถึงไม่อยากไป เราไม่ไปเพื่อคนอื่นแน่ๆ
แต่ถ้าพระเจ้าจะให้เราไปล่ะ สำหรับพระเจ้าแล้วมันเป็นเรื่องสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ๆอยู่ความคิดนึงก็แวบขึ้นมา
"ถ้ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญ ทำไมถึงไปรับไม่ได้
ถ้าเรื่องใหญ่กว่านี้ยังยอมได้ ทำไมเรื่องแค่นี้ทำไม่ได้"
เออ ไปก็ไป(วะ)
แต่พอตัดสินใจว่าไปปุ๊บนะ เหมือนพระเจ้าเตรียมทุกอย่างไว้ให้แล้วอ่ะ
เพื่อนจะขับรถไป เพื่อนจองโรงแรมให้ ช่างภาพก็ไม่ต้องดิ้นรนไปหา เงินก็ไม่ต้องจ่ายเอง
ใส่พานมาให้ถึงที่
ขนาดเรื่องเล็กๆ เมื่อเรายอมพระเจ้ายังอวยพรซะขนาดนี้
แล้วเรื่องใหญ่ๆ พระเจ้าจะไม่ยิ่งอวยพรมากกว่านี้เหรอ ใช่มะ
วันนี้จะไปรับชุดครุยแล้ว
อ้อ ตัดผมแล้วด้วยนะ
หลังจากพยายามไว้ยาวมาตั้งสองปีด้วยความยากลำบาก (ก่อนหน้านี้ผมสั้น)
ตอนโทรไปบอกเพื่อน เพื่อนขำใหญ่เลย "แกต้องตัดสั้นไปเลยแน่ๆ"
ใช่แล้ว ไม่ร้อน ไม่ต้องไปทำให้เสียตังค์ด้วย จะไปรับทั้งยังงี้แหละ

ออกจะสบาย =)
ที่บวมเพราะว่าเป็นคนแก้มป่องนะ
ฮือๆๆๆๆ
#1 By simplified on 2006-07-15 12:45