something never changes

posted on 28 Jul 2006 15:48 by ambiguous in love, personal, translation

i saw you again.

it's been so long i actually have forgotten
that you'd be here too.

and there you are
just like those days.

and my heart skips a beat
like it once did.

it would never be the same i know

but it felt...

so familier

like theSanta Lucia

echoing in my head.

...

พวกเรากำลังเมา
พวกเราเหมือนทหารกล้า
นอนอยู่ใต้แสงจันทร์ซีดๆ
เธอกอดฉันไว้
เหมือนคนที่แตกสลาย
ตอนนั้นฉันบอกเธอไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันจะพูด
ให้ฉันกอดเธอเมื่อเธอเสียใจ
ให้ฉันกอดเธอแล้วเราจะล้มลงด้วยกัน
ให้ฉันรอรับเธอ
บอกฉันว่าเธออยากให้ฉันเป็นอย่างไร
จะอยู่กับเธอตลอดไป ในตัวฉันตลอดไป
ไม่เปลี่ยนแปลง
เราจะยืนต้านลม
เป็นอิสระเหมือนสายน้ำ
ไหลเรื่อยไป
ใต้ดวงอาทิตย์ที่อบอุ่น
ตอนนี้มันหนาวและเราก็กลัว
และเรากำลังตัวสั่น
ดูสิ
แต่นี่ยังไม่ใช่จุดจบ
ให้ฉันกอดเธอเมื่อเธอเสียใจ
ให้ฉันกอดเธอแล้วเราจะล้มลงด้วยกัน
ให้ฉันรอรับเธอ
บอกฉันว่าเธออยากให้ฉันเป็นอย่างไร
จะอยู่กับเธอตลอดไป
ในตัวฉันตลอดไป
ไม่เปลี่ยนแปลง
ร้องเรียกฉัน
ฉันจะอยู่ข้างเธอ และเธอจะอยู่ข้างฉัน
จะมีเธอตลอดไป
ในตัวฉันตลอดไป
ไม่เปลี่ยนแปลง
เธออาจต้องการฉัน
ให้รองรับเธอไว้
แต่เธอไม่เป็นภาระหรอก
มีเธอก็พอแล้วสำหรับฉัน
เธอให้ความอบอุ่นที่ฉันจะไม่มีวันลืม
และฉันก็ได้แต่รักเธอ
Ever The Same, Rob Thomas