จดหมาย
posted on 23 Oct 2006 12:37 by ambiguous in personal, thoughts, translationถึง..........
นานมากแล้วนะที่เราไม่ได้คุยกัน ฉันยอมรับว่าตอนนั้นฉันผิดเองที่พูดอะไรออกไปโดยไม่คิด แต่เธอเองก็ผิดที่เลือกจะไม่พูดอะไรเลย
ฉันเคยบอกเธอแล้ว ว่าฉันเกลียดการกระทำแบบนั้นมากแค่ไหน
เพราะเวลาที่เราใช้ด้วยกัน ทุกอย่างที่เคยพูดกัน ทั้งหมดนั่น... ไม่มีความหมายอะไรเลย ในที่สุดเราก็กลายเป็นแค่คนแปลกหน้า
มันเสียความรู้สึกนะ
แต่ช่างมันเถอะ เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป
ช่วงนี้ฉันคิดถึงเธอ อธิษฐานขอให้ได้เจอเธออีกครั้ง
วันก่อนฉันไม่รู้จะทำอะไร ลองเอาชื่อเธอไปเซิร์ชเล่นๆ ไม่ได้หว้งว่าจะเจอหรอก
แต่ก็เจอ
ขอโทษนะ
ฉันเคยโดนแบบนั้นแล้วฉันก็โกรธมาก มันเป็นเรื่องส่วนตัว (ถ้าในอินเตอร์เนตยังมีความเป็นส่วนตัวอยู่ล่ะก็)
มันเป็นสิทธิ์ของเธอ ว่าจะบอกหรือไม่บอก ไม่ว่าจะเพราะอะไร
แต่ในเมื่อเจอเธอแล้ว ฉันก็อ่านสิ่งที่เธอเขียน เธอกับแฟน เธอกับที่บ้าน เธอกับงาน เธอกับพระเจ้า
ฉันดีใจที่ชีวิตของเธอยังดีอยู่
แล้วฉันก็คิดว่าจะทำยังไงต่อไป จะบอกเธอดีไหม
แต่ฉันจะบอกเธอไปเพื่ออะไร
ฉันถามตัวเองว่าฉันต้องการอะไรจากเธอ
แต่มันไม่มีคำตอบ
ไม่สิ มันไม่มีคำตอบไหนที่ฉันพอใจ
ถ้าจะบอกว่าฉันไม่คาดหวังอะไรจากเธอเลย ฉันก็โกหก
แต่ฉันจะเรียกร้องอะไรจากเธอได้
ฉันพร้อมจะทำเพื่อเธอมากกว่านี้เหรอ ก็ไม่ใช่
และตราบใดที่ให้เธอไม่ได้ ฉันก็ไม่ควรขออะไรเหมือนกัน ใช่ไหม
ฉันคงทำได้แค่
รอให้เธอกลับมา
จนกว่าจะถึงตอนนั้น
ฉันจะอธิษฐานเผื่อเธอ
มุก
ปล. ตอนอ่านเรื่องเทพปกรณัมฉันคิดถึงเธอมากๆ ฉันยังยืนยันว่าปารีสไม่ได้รักเฮเลนจริงๆหรอก ถ้าไม่ใช่เพราะวีนัสเค้าก็ไม่มีวันได้พบเธอ (และอาจจะไม่มีวันได้ "รัก" เธอด้วย) ผู้ชายที่เลือกผู้หญิงแค่ที่ความงามภายนอกน่ะนะ...ไม่ไหวเลยถ้าเฮเลนไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก หรือต่อไปผู้หญิงที่สวยที่สุดไม่ใช่เฮเลนล่ะปารีสจะยังรักเธอไหม
...
ฉันเคยหนีอะไรมาได้หลายอย่าง
แต่ตอนนี้ฉันหนีไม่ได้
ฉันคิดด้วยซ้ำว่ามันเป็นเรื่องง่าย
ที่จะพูดสิ่งที่ฉันอยากพูด
และเธอก็บอกทุกอย่างที่ฉันอยากได้ยิน
แล้วเธอก็หักหลังฉัน*
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง
ฉันควรจะรู้จักตัวเอง
และเธอคงคิดว่าฉันน่าจะรู้ดีกว่านี้ฉันกำลังหาทางกลับไปหาเธอ
และทุกสิ่งที่ฉันเคยเป็น
และฉันก็ทำได้แค่รอ
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉันถ้าฉันพูดสิ่งที่ฉันคิด
ฉันจะพูดมากเกินไปไหม
ทุกคนมีเหตุผล
แต่ฉันอยากจะยอมแพ้
และเธอก็บอกทุกอย่างที่ฉันอยากได้ยิน
แล้วเธอก็หักหลังฉัน*
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง
ฉันควรจะรู้จักตัวเอง
และเธอคงคิดว่าฉันน่าจะรู้ดีกว่านี้ฉันกำลังหาทางกลับไปหาเธอ
และทุกสิ่งที่ฉันเคยเป็น
และฉันก็ทำได้แค่รอ
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉัน
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉัน
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉันฉันเคยหนีอะไรมาได้หลายอย่าง
ฉันกำลังหาทางกลับไปหาเธอ
และทุกสิ่งที่ฉันเคยเป็น
และฉันก็ทำได้แค่รอ
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉัน
และฉันก็ทำได้แค่รอ
จนกว่าเธอจะพบทางกลับมาหาฉันฉันเคยหนีอะไรมาได้หลายอย่าง
- Find My Way Back, Michelle Branch
*And you sold meแปลว่าไรล่ะ... เชื่อน้องซังแล้วกัน =)
edit @ 2006/10/25 18:14:25

เป็นอะไรรึเปล่าคะ น้องมุก พี่ยังเป็นกำลังใจให้เสมอน๊า
เวลาที่พี่คิดถึงใครซักคน หรือห่วงใยใครซักคนจนสุดหัวใจ พี่ก็เลือกที่จะไม่พูดกับเค้าให้เค้ารู้เหมือนกันค่ะ ระหว่างเรามันเหมือนมีอะไรบางๆ มากั้นอยู่ตลอดเวลาทั้งๆ ทำงานอยู่ใกล้ๆ กัน
พี่เลือกที่จะเงียบ...
เค้าก็เลือกที่จะเงียบเช่นกัน...
พี่คิดว่าเราคงจะไม่มีวันเข้าใจกันอย่างแน่นอน
ภาวนาขออย่าให้น้องมุกเป็นแบบพี่นะ
#1 By Hongfha on 2006-10-23 13:46