a christian hedonist

คุณพ่อของพี่หญิงเพิ่งเสียเมื่อวานซืน

ถ้าใครอ่านบลอคนี้มานานน่าจะร้ว่าพี่หญิงเป็นทั้งรุ่นพี่ที่มหาลัย (แต่ไม่เคยเจอกันในมหาลัย) เป็นพี่ที่ทำงาน (ชวนมาทำงานด้วยกัน) เป็นพี่ที่อยู่โบสถ์เดียวกัน แล้วก็เป็นพี่เลี้ยงฝ่ายจิตวิญญาณด้วย
พี่หญิงเป็นคริสเตียนคนเดียวในบ้านจนถึงวันแต่งงาน คือรวมสามีแกเข้าไปแล้วก็กลายเป็นสองคนในบ้าน
คุณพ่อคุณแม่พี่หญิงเพิ่งรับเชื่อเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมาหลังจากรู้ว่าพ่อเป็นมะเร็งตับ...

ซึ่งจะว่าไปแล้วการที่รู้ว่าพ่อเป็นคริสเตียนแล้ว แม้จะเป็นได้ไม่นาน และอาจจะยังไม่เข้าใจอะไรอีกมาก
ก็ทำให้ไม่เศร้าเท่าไหร่

ก็จะเศร้าทำไมล่ะคะ
ในเมื่อแกไปอยู่กับพระเจ้า ไปอยู่บนสวรรค์และไม่ต้องทรมานกับโรคร้ายอีก
เท่านั้นก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว ห่วงคนที่ยังอยู่ดีกว่า

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา อจ.เพิ่งเทศน์ถึงพี่ชายของแกเองตอนก่อนที่จะเสีย ประโยคสุดท้ายแกพูดในทำนองว่า
"แล้วเจอกัน"
ใช่แล้วเราจะได้เจอกันบนสวรรค์อีก เขาล่วงหน้าไปก่อนเราเท่านั้นเอง

แล้วนี่ก็เป็นสิ่งที่เคยได้ยินได้ฟังมาจากคริสเตียนหลายคน
คือคนที่จะตายนั้นไม่ได้กลัวความตายเลยสักนิดเดียว

อย่างไรเสียวันหนึ่งก็ต้องตาย
และชีวิตหลังความตายก็ไม่มีอะไรน่ากลัว
ที่จริงแล้วเป็นชีวิตที่ดีกว่าบนโลกนี้ด้วยซ้ำ

เพราะฉะนั้นเตรียมพร้อมดีกว่า

พี่อีกคนที่ออฟฟิศมาจากครอบครัวคริสเตียน
แกเล่าให้ฟังว่าญาติๆเคยไปดูโลงศพกันอย่างกับช๊อปปิ้งเลยเดียว
ป้าแกเตรียมไว้ถึงขั้นระบุว่าจะจัดพิธีไว้อาลัยอย่างไร กี่วัน ของว่างต้องมาจากร้านนี้นะ ขนาดนั้น
คนข้างหลังจะได้ไม่ต้องลำบาก

ที่ฮากว่านั้นคือน้องในออฟฟิศ
พ่อคุณยืนยันว่าผมจะไม่ให้เผา ต้องฝังเท่านั้น
เพราะตอนที่พระเยซูเสด็จกลับมาพบพวกสาวก พระองค์มีรอยถูกแทงที่สีข้างและรอยตะปูที่มือ
เพราะฉะนั้นถ้าเผา ร่างวิญญาณก็จะกลายเป็นผุยผงน่ะสิ!
...ก็ไม่มีใครยืนยันได้นะว่าตรรกะนี้จะถูกต้อง แต่ที่แน่ๆน้องคงต้องซื้อที่เตรียมไว้ก่อนมันจะแพงนะคะ

ส่วนคุณพ่อพี่หญิง (ยังกลับมาเรื่องเดิมได้) จัดพิธีแบบจีนในวัดพุทธ มีพระสวดด้วย และจะไม่จัดพิธีไว้อาลัยที่โบสถ์
อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของญาติๆ (ซึ่งส่วนใหญ่ก็ไม่ใช่คริสเตียน)
แต่จะจัดอย่างไรก็ช่างเถอะ

ยังไงแกก็ได้กำไร

=)

ปล. สำหรับพิธีไว้อาลัยเคยเขียนถึงไปครั้งนึงแล้ว (พี่หญิงเป็นเพื่อนสนิทกับลูกสาวคนโตของพ่อเสมียนด้วย)