white houses

posted on 10 Jun 2009 21:32 by ambiguous in thoughts, translation

i got to talk to an old friend the other day.

she's now at home, raising her 1-year-old daughter, with no job whatsoever.
and she's 3 years younger than me.

i was amazed.

and i just can't say that my life is any better than hers.

...

ตอนย้ายเข้าไปฉันนอนบนพื้น
บังกะโลเล็กๆกับเพื่อนแปลกหน้า
กว่าจะเข้านอนก็ดึกดื่นและฉันก็ผอมเกิน
เราสัญญาว่าเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
นั่งหมุนขวดเปล่า
พวกเรา 5 คน
กับผู้ชายตาสวยจนห้ามใจไม่ไหว
ฉันหยุดตัวเองไม่ได้
ไม่ได้จริงๆ

เจนนีกรี๊ดเมื่อเธอทรงตัวไม่ได้
เพราะเธอเริ่มเต้นแล้วก็ไม่มีอะไรหยุดเธอได้
ขำเรื่องตลกกันจนสำลักเบียร์
ฉันตื่นเต้นจนไม่พูดอะไรไม่ถูก
เธอช่างสวยแล้วก็มั่นใจ
บางทีฉันอาจจะฉลาดกว่าผู้หญิงแบบนั้น
หน้าร้อนที่เบ่งบาน
หน้าร้อนกำลังจะสิ้นสุดลง

แต่ไม่เป็นไร ยังดีที่ฉันไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
และฉันเก็บความลับของเธอไว้ ในบ้านสีขาว

บางทีฉันอาจจะไม่ค่อยเข้าใจอะไร
ฉันเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด
และเขาดูตลกเมื่อสวมเสื้อเชิ้ตสีแดง
เราตกหลุมรักแล้วเราก็ต้องเจ็บปวด
ฉันคลานขึ้นไปบนเบาะหนังหลังรถของเขา
กลิ่นน้ำมันเครื่องกับอากาศหน้าร้อน
เราไปเร็วเกินไปแล้ว
มันช่างหอมหวานเกินกว่าจะคงอยู่ตลอดไป

ไม่เป็นไร
ฉันมอบตัวฉันให้เขา
และฉันเก็บความลับของเธอไว้ ในบ้านสีขาว
ความรัก หรืออะไรสักอย่าง ระเบิดอยู่ในสายเลือดของฉัน
และฉันหวังว่ามันจะไม่มีวันจางหายไป ในบ้านสีขาว

ครั้งแรกของฉัน อธิบายยากเหมือนกัน
เลือดที่เดือดพล่าน เจ็บนิดหน่อย
ในวันที่เมฆครึ้ม มันธรรมดากว่าที่เธอคิด
เขาเป็นคนแรกของฉัน

บางพวกเธออาจจะเร็วกส่าฉัน
เราเลิกกันอย่างง่ายดาย
แผลเล็กๆที่จะไม่มีวันหายดี
ฉันรู้สึกเหมือนเวลาช่างผ่านมาเนิ่นนาน
ฉันจากไปและจะไม่กลับมาอีก
จากไปเหมือนแสงอาทิตย์ที่ลับฟ้าไปในบ้านสีขาว
ฉันเอนกายลง ทิ้งรอยแผลเหล่านั้นไว้เบื้องหลัง
ในหัวใจของฉันมีเรา 5 คน
ในบ้านสีขาว

และเธอ บางทีเธออาจจะยังจำฉันได้
สิ่งที่ฉันให้เธอไปก็เป็นของเธอแล้ว
ในบ้านสีขาว
ในบ้านสีขาว
ในบ้านสีขาว

-White Houses, Vanessa Carlton