posted on 20 May 2005 21:02 by ambiguous in love
คิดถึง... คนที่ไม่ควรจะคิดถึงเลย
(คุ้นๆมะ ประโยคนี้)
ฉันไม่ได้ตกหลุมรักเธอนะ จำไว้
ก็แค่ช่วงเวลาที่ฉันอาจจะทำตัวงี่เง่าไปสักหน่อย
และแค่เพราะฉันโทรหาเธอ
อย่าเข้าใจผิด ไม่ได้ชอบเธอแบบนั้นเลย
ฉันไม่ได้ตกหลุมรักเธอนะ ก็แค่
อยากจะเจอเธอ แต่ก็นั่นแหละ
เธอไม่ได้มีความหมายสำหรับฉันขนาดนั้น
และถ้าฉันโทรหา ก็ไม่ต้องคิดมาก
อยากบอกใครเรื่องของเรานะ
ฉันไม่ได้ตกหลุมรักเธอ
I'm Not in Love, Tori Amos
อย่างเดียวที่ต่างไปจากเพลงนี้ก็คือ เราไม่ได้โทรหาใคร
ความคิดถึง
ก็เป็นแค่ความคิดเท่านั้น
ปล. อจ.กลับมาจากฝรั่งเศสแล้ว บอกว่าให้ลองไปเรียนคาบแรกก่อนแล้วค่อยว่ากัน
หมายความว่าเรายังพอมีหวังใช่มั้ยเนี่ย
ปล2. ดู be with you แล้ว ดี๊ดี น้ำตาจะไหล... โปรแกรมต่อไป merchant of venice อุตส่าห์รอมันเข้ามาตั้งแต่เดือนที่แล้ว (โฆษณาแล้วหายไปเลย) ตอนนี้ไม่มีตังค์แล้ว ถึงตาหนังต้องเราถึงเดือนหน้าบ้างล่ะ -_-;;
เพิ่งไปอ่านบลอคพี่น้อยหน่ามานะคะ
เจอคล้ายๆกันเลย
แต่ไม่ใช่บอกให้หาแฟนนะ
มันเริ่มมาตั้งแต่เทอมที่แล้ว
กำลังเรียนๆอยู่ เราก็กำลังจดๆอยู่เลยนะ
เพื่อนหันมา
yaya- ถ้าแต่งงานจะชวนเค้าไปป่ะ
เรา - ถามไม
yaya - ก็อยากรู้ ถ้าแต่งอย่าลืมชวนไปงานนะ
เรา -(งงดิ จะอะไร) ... แต่เรายังไม่มีแฟนเลยนะ
yaya - นั่นแหละ บอกไว้ก่อน
สองอาทิตย์ก่อน นัดเจอเพื่อนอีกกลุ่มนึง
ถ้าเราจำไม่ผิดเราว่าเราเพิ่งจะพูดไปเองนะ ว่ากินข้าวเสร็จเราจะไปดูหนังต่อ ดูคนเดียวด้วย (ก็ไม่มีใครว่างนี่ ไม่เห็นไร)
แบงค์ - พี่มุกแต่งงานเมื่อไหร่อย่าลืมชวนแบงค์นะ แบงค์ยังไม่เคยไปงานแต่งงานเลย
มุก - ได้ข่าวว่าชั้นยังไม่มีแฟนอ่ะนะ
รู้ทั้งรู้
ทำไมถึงไม่ไปพูดกับคนที่เค้ามีแฟนแล้วก็ไม่รู้ (นั่งอยู่ตรงข้ามกันเลยน่ะ)
เรียนก็ยังไม่จบ จะให้แต่งแล้วเหรอ (คนที่แก่กว่าเรา มีแนวโน้มจะแต่งมากกว่าเนี่ยนะ ก็มีอ่ะไม่ใช่ไม่มี)
ยากับจิ๊ก - พระเจ้าต้องกำลังบอกอะไรแกแน่ๆ
ครั้งสุดท้ายที่เราคิดว่าพระเจ้าบอกเราเกี่ยวกับเรื่องแฟนน่ะ คือบอกว่าไม่ต้องหาหรอกจนกว่าเรียนจบ
ใครถามเรื่องแฟน มักจะไม่ค่อยเชื่อถ้าเราบอกว่าไม่มี
และจะยิ่งเชื่อน้อยเข้าไปอีก ถ้าเราบอกว่ายังไม่อยากมี(ตอนนี้)
เรายังมีอะไรอีกเยอะที่อยากทำ ก่อนจะมีแฟน
มีตอนนี้เสียเวลาแย่
เลิกถามซะที ไม่มีแล้วจะทำไม
(ถึงไม่ได้แต่ง เราก็มีความสุขได้แหละ เชื่อสิ)
posted on 14 Mar 2005 19:53 by ambiguous in love
เมื่อวานไปโบสถ์ ก็ไปทุกอาทิตย์แหละ
แต่ที่ไม่เหมือนทุกอาทิตย์ก็คือ
ปอยมาคุยกับเรา
ครั้งแรกในรอบ 1 ปีได้มั้ง
ปกติเราจะหนีมัน ^^;;
ไม่สบตา ไม่มองหน้า ไม่ทัก
แต่คราวนี้มันเค้าเดินตรงเข้ามาเลย เรากำลังรอเพื่อนอีกคน หนีไม่พ้น
ก็ต้องพูดอ่ะ
ประมาณนี้มั้ง
เค้า - มุกเรียนจบยัง
เรา - จบปีหน้า ปีนี้ปีสาม
เค้า - อ้าว เหรอ งี้ตอนที่เราจีบเธอเธอก็ปีสองอ่ะสิ
เรา - อะไรนะ (คือคิดว่าตัวเองฟังผิดและอาจจะฟังผิดจริงๆก็ได้)
เค้า - ตอนที่เราไปหาที่นครปฐมน่ะ ปีสองเหรอ
เรา - (โง่เลขขอบอก เริ่มสับสนกับปีด้วย) ก็... ใช่มั้ง
กล้าพูดออกมาได้ไงวะ
สองปีที่แล้ว เค้าจีบเรา
เราไม่ชอบ ก็เลยบอกไปว่าเป็นเพื่อน
แต่เค้าก็ชอบทำตัวไม่เหมือนเพื่อน ทำให้เรารำคาญหนักกว่าเดิม
ถ้าพูดกันไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องมาพูดกัน แล้วเราก็ไม่พูดกับเค้าอีกเลย (เจอกันที่โบสถ์เกือบทุกอาทิตย์นะเนี่ย)
จนในที่สุด เพื่อนก็มาบอกว่า เค้าจีบพี่อีกคน (ที่โบสถ์เหมือนกัน)
ท่าทางจะจริงจังด้วย
ก็ดีดิ
(ถ้าใครเคยอ่านไดอะรี่เก่าของเรา เราเคยเขียนถึงคู่นี้ไปครั้งนึงแล้ว)
แต่ก็ยังคงไม่ได้คุยกัน มีแต่พี่ (แฟนใหม่เค้า) ที่ทักเรา
จนถึงเมื่อวานนี้
อืม
ความรู้สึกตอนนี้อธิบายไม่ถูก
ไม่ได้เสียดายหรอก แม้จะมีคนด่าที่เราไม่เลือกมัน
และไม่ได้อิจฉา แม้ว่าตอนนี้เราจะไม่มีแฟน
ถ้าเค้าคบกันได้นานก็ดีนะ
แต่มันจะได้รึเปล่าสิ
อยากรู้